روزگار مستوری

آدم ها دو دسته اند. آن هایی که مثل بچه ی آدم یک کتاب را برمی دارند و شروع می کنند به خواندن و تمام که شد می گذارندش کنار و کتاب بعدی را شروع می کنند. و دسته ی دوم دیوانه هایی مثل من که بی دلیل، همزمان خودشان را مشغول خواندن چندین کتاب می کنند. xa0 با خودم گفتم چرا؟ xa0 فکر می کنم ویژگی مثبتی نباشد اما واقعا آدم تنوع طلبی هستم. عاشق امتحان کردن کارهای جدید. عاشق ِ شروع کردن. باورت نمی شود اما واقعا دلم می خواهد خیاطی کنم. یادت هست دلم می خواست عروسک بدوزم، نگذاشتی. دلم می خواست مجسمه بسازم، نگذاش...

هی میام بنویسم،هی افکارم پریشون میشه،میره سمت اون دوستایی که گفتن همراه هستن و حالا شدن رفیق نیمه راه...خودشون دو دسته گی ایجاد میکنن xa0بعد میگن ایشالا دو دستگی ایجاد نشه:) یا با یکی مشکل دارن کلا هدف اصلی که نشریه هست رو یادشون میره:) همه از هم متنفرن!یه عده شونم میخوان بگن من از اون یکی بالاترم و کلا جنبه نقد ندارن.گاها هم شده متوهم شدن باهاشون دشمنیم.اما خداروشکر توی همین جو بچه بازی یه عده هستن که فارغ از آدم ها و رفت و آمدشون،هدف اصلی رو چسبیدن.هدف میتونه هرچیزی باشه..هرجایی که هدف باشه هم...